blog Braakbal

blog Braakbal

Drietand

mensenPosted by Jasmien Aernout 18 Oct, 2018 14:49


Ik zit in een groep van mensen die op zoek zijn naar wat ze willen. 
De eerste dag vroegen we aan elkaar of we in het juiste lokaal zaten. Dat hadden we alvast goed. Daarna vonden we ook de koffiemachines en balpennen.

Er is iemand die goed kan organiseren. En ook iemand die graag met zijn handen werkt. Er is iemand die zoekt hoe ze zichzelf beetje bij beetje kan heropbouwen. Iemand wil niets meer moeten willen. Er is niemand die niet op zoek is.

In elke groep zit een leugenaar. 
Nu ben ik het. Ik kom bij de groep slechts een schop onder mijn kont halen dus ik weet wat ik wil. De groep is een excuus. Want ik talm en treuzel, denk liever na, peuzel aan mogelijkheden terwijl de dag van morgen achter me aanrent. Hij houdt een drietand in de lucht en roept: ‘Schrijf en zing dan toch, mijn kind!’

De dag van morgen heeft de gedaante van mannen, van vrouwen, van iets ouder en iets jonger. Gezichten die knikken, monden die vertellen en grappen, levens die floreren, hobbelen, vallen, vastgrijpen en rechtstaan.
Opnieuw.
Voor de koffie. En de zoektocht.

Morgen gaat de groep weer aan tafel zitten.
Morgen hebben ze een drietand bij.
Morgen trappen ze me buiten.