blog Braakbal

blog Braakbal

Elke dag een godverdomme

koffiePosted by Jasmien Aernout 02 Oct, 2018 12:24

‘Godverdomme’. De pastoor schudt aan zijn kleed terwijl hij het kopje voor zich uit houdt. De koffie druppelt van zijn hand op de vloer van de bijkeuken.
‘Josianne, hoe dikwijls heb ik je al gezegd om het mij te laten weten als je hier bent.’

Het vrouwtje zit gehurkt achter de kastdeur. Cillit Bang, Mr Proper, Cif, bleekwater, azijn. Waar zou ik zijn mond vandaag eens mee spoelen?, denkt ze.
‘Ik heb geklopt op je kamerdeur’, zegt ze nog steeds met haar hoofd in de kast. ‘Maar ik dacht dat je nog sliep. Het was tenslotte dat feest gisteren.’
‘Dan heb ik dat niet gehoord.’ Hij gromt.

Josiannes tengere lijfje zit strak gebonden in een verkleurde schort. Haar krullen zijn blond, bijna wit en haar ogen drijven op twee uitgezakte wallen.
‘Dan heb je dat niet gehoord, nee.’ Ze gooit de kastdeur dicht.

‘Josianne, godverdomme.’ Hij zet het kopje op de kast. ‘Heb ik nog een reserve?’
‘Waarom heb je dat kleed nu al aan?’
‘Voor de viering, hé, Josianne. Over tien minuten staat mijn familie hier.’
‘Juist, meneer pastoors familieviering. Omhoog’. Ze wenkt met haar vinger.
De pastoor steekt zijn armen in de lucht. Josianne bukt zich om de rand van het gewaad te pakken en trekt het over zijn hoofd.
‘In je kast.’
‘Merci, Josianne. Godverdomme zeg’, roept hij terwijl hij wegloopt.

Josianne haalt een balpen en een boekje uit haar schort.
'Check', lacht ze en ze werpt een knipoog richting hemel.

(Elke dag een kort bericht - dag 12)