blog Braakbal

blog Braakbal

Pepermuntje

mensenPosted by Jasmien Aernout 03 Oct, 2018 09:52


Ze loopt dwars over het grasveld van het park. De paadjes laat ze links liggen. Het gras stapt beter, denk ik. Haar zwarte, blinkende schoenen schuifelen over de sprietjes. Het doet me denken aan de kat. Hij wou ook niet over de kiezeltjes lopen maar het gras was dan weer te zacht waardoor hij altijd op boordjes en kantjes liep.

Ik schuif naast haar aan. Ze houdt het tempo erin.
‘Het zijn mooie dagen, we moeten ze pakken.’
Het lijkt erop dat ze op visite gaat.
Tenzij ze naar huis gaat.
Oudere dames hebben altijd van alles te doen.

Ze buigt licht voorover. Haar klomp van een handtas houdt haar in evenwicht. Het ding ziet er zwaar uit maar er zit vast weinig in. Een zakdoek, een bril, pepermuntjes.
‘Het zal steeds warmer worden, met de opwarming van de aarde.’
Ik knik.
Nu moet ze het gras verlaten.
‘Wat dat allemaal nog zal worden.’
Ik wil zeggen: ‘Wij zullen het alleszins niet meer meemaken.’ Maar ik doe het niet.

Ik moet rechtsaf.
Ze wenst me een fijne dag, schuifelt verder over het steengruis.
Ik kon met haar meegelopen zijn. Om te zien hoe ze steeds de kortste weg neemt. Of voor een pepermuntje.

(Elke dag een kort bericht - dag 13)