blog Braakbal

blog Braakbal

Uitstap

mensenPosted by Jasmien Aernout 05 Oct, 2018 11:39


Ze hinkt achterop. Het schoolvoorbeeld van tienereenzaamheid.

Eerst werd ze ingedeeld in een groepje. Daar gruwelde ze deze nacht al van. Natuurlijk kwam ze niet bij de cool kids terecht, moest ze aansluiten bij een ander hoopje losers. En zelfs daar vond ze bittere egootjes die net als de echte stoeren wilden stoppen voor snoep en sigaretten. Het tempo lag laag. En ze bleef steeds een paar meter achterop.

Dan moesten ze per twee op pad. De jongen vloekte niet, weigerde niet opstandig. Dat maakte het nog erger. Zijn moedeloze acceptatie. Alsof met haar niet te leven valt maar dat ze ook niet kwijt te spelen of zelfs te verbeteren is.

Ze lopen ver genoeg van elkaar verwijderd. Hij houdt het opdrachtenblad vast en zij mankt. Ze is deze morgen zo op school aangekomen. Duidelijk hinkend met een verbeten trek op haar gezicht. Ze kan er niet zomaar mee stoppen. Ook niet nu ze maar met twee zijn. Ook niet nu ze echt pijn begint te voelen in haar hiel.

Ze draagt zwarte, stoffen schoenen met dunne zolen waaronder je elk steentje voelt. Ze zweet onder haar dikke trui en de banden van haar rugzak duwen in haar oksels. Zo moet het nog een hele dag. Hij kijkt niet naar haar om. De opdrachten doen ze niet. Ze weet dat niemand het hem kwalijk zal nemen.


(Elke dag een kort bericht - dag 15)